Nietrzymanie moczu – problem, o którym warto mówić
Nietrzymanie moczu to częsty, ale wciąż bagatelizowany problem, który dotyka głównie kobiet. Choć temat ten bywa wstydliwy, warto wiedzieć, że istnieją różnorodne metody jego leczenia, a fizjoterapia uroginekologiczna jest jedną z najskuteczniejszych i najbezpieczniejszych form terapii.
Idealne parametry fizjologiczne oddawania moczu
Prawidłowe parametry fizjologiczne dotyczące oddawania moczu przez zdrowego człowieka to:
- mikcja (oddawanie moczu) w ciągu dnia powinna odbywać się co 3-4 godz, jednak nie częściej niż co 2 godz.,
- jednorazowa minimalna porcja moczu to 250-350 ml.,
- pojedyncza mikcja może mieć objętość nawet 700 ml.,
- w nocy zdrowy człowiek nie powinien wstawać do toalety (po 60 r.ż. dopuszczalna jest 1 wizyta),
- zalecana dla dorosłego człowieka ilość wypijanych płynów to 30 ml/kg m.c.,
- bilans płynów (tj. różnica między wypijanymi płynami a wydalonym moczem) powinien być bliski zeru.
Dopiero, gdy mamy świadomość, jak powinno to wyglądać, możemy samodzielnie przeanalizować własne doświadczenia i wyciągnąć odpowiednie wnioski.
Dzienniczek mikcji - sprawdź swój pęcherz
Dzienniczek mikcji to idealne narzędzie do sprawdzenia działania naszego pęcherza. Dobrze jest go wypełnić, by zobaczyć, jak w rzeczywistości pracuje ta część naszego ciała. Osoby z nietrzymaniem moczu wpadają w błędne koło częstego chodzenia do toalety, by nie doprowadzić do subiektywnego przepełnienia pęcherza, co z kolei może być przyczyną mimowolnego gubienia moczu. Jednak „przepełnienie pęcherza” jako subiektywne odczucie nie jest przyczyną nietrzymania moczu.
Prawidłowo wypełniony dzienniczek mikcji jest informacją niezwykle cenną diagnostycznie! Więcej informacji o tym, jak go prowadzić, można znaleźć w naszym artykule TUTAJ, a dzienniczek w wersji do pobrania jest poniżej.
Rodzaje nietrzymania moczu
Nie każda kobieta doświadcza nietrzymania moczu w ten sam sposób. Wyróżnia się kilka rodzajów tego schorzenia:
- wysiłkowe nietrzymanie moczu – objawia się wyciekaniem moczu podczas kaszlu, kichania, śmiechu lub wysiłku fizycznego; to najczęściej spotykana postać tej dolegliwości u kobiet,
- nietrzymanie moczu z parcia (pęcherz nadreaktywny) – charakteryzuje się nagłym, trudnym do powstrzymania parciem na pęcherz, często prowadzącym do niekontrolowanego wycieku moczu,
- mieszane nietrzymanie moczu – łączy cechy wysiłkowego i naglącego nietrzymania moczu,
- nietrzymanie moczu z przepełnienia – wynika z niepełnego opróżniania pęcherza i może być spowodowane m.in. problemami neurologicznymi.
Przyczyny nietrzymania moczu
Skąd właściwie bierze się nietrzymanie moczu? Czy oznacza to częste bieganie do toalety, popuszczanie moczu? Większość ludzi jest przekonanych o tym, że przyczyną tego problemu są mięśnie dna miednicy, tzw. mięśnie Kegla. Jednak jest to bardzo złożone zaburzenie i przyczyn może być wiele. Nietrzymanie moczu może być wynikiem m.in. takich czynników, jak:
- osłabienie mięśni dna miednicy (np. po porodzie, w okresie menopauzy),
- zmian hormonalnych,
- nadwagi i otyłości,
- operacji ginekologicznych,
- przewlekłych infekcji układu moczowego,
- intensywnej aktywności fizycznej obciążającej mięśnie dna miednicy.
Objawy nietrzymania moczu
Główne objawy nietrzymania moczu to:
- mimowolne wyciekanie moczu podczas wysiłku fizycznego lub w spoczynku,
- nagłe, trudne do powstrzymania parcie na pęcherz,
- częste oddawanie moczu, także w nocy,
- uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza.
Leczenie nietrzymania moczu
Sposoby leczenia nietrzymania moczu obejmują farmakoterapię, zabiegi chirurgiczne oraz metody zachowawcze, takie jak zmiana stylu życia i fizjoterapia. Spośród tych metod fizjoterapia uroginekologiczna wyróżnia się najwyższą skutecznością i najmniejszą inwazyjnością.
Jest wiele elementów wymagających sprawdzenia i naprawienia podczas leczenia nietrzymania moczu. W związku z tym konieczne jest tu indywidualne podejście do pacjenta. Terapię opieramy na pięciu filarach. Są to: nawyki, oddech, mięśnie dna miednicy, wzmacnianie poszczególnych grup mięśniowych wpływających na trzymanie moczu oraz ćwiczenia ogólnowzmacniające.
Leczenie przebiega w następujących etapach:
- korygowanie postawy, tj. sposobu stania, siedzenia, siadania – ma to kluczowe znaczenie dla ustawienia guzów kulszowych oraz pracy mięśni dna miednicy,
- korygowanie sposobu oddychania – bardzo często źle pojmowane oddychanie przeponowe jest przyczyną nie tylko wysiłkowego nietrzymania moczu, ale także obniżenia narządów rozrodczych.
- wzmacnianie, ale także nauka rozluźniania mięśni dna miednicy – umiejętność wykonania prawidłowego skurczu jak i pełnego rozluźnienia jest równie ważna. Jest to istotne dla prawidłowego ukrwienia mięśni, nerwów oraz narządów dna miednicy; podczas ich rozluźniania nie powinno dochodzić do wypierania narządów,
- Zalecenie ćwiczeń wzmacniających wybrane grupy mięśniowe wspierające stabilizację narządów oraz trzymanie moczu, np. pośladki, mięśnie brzucha: prosty i poprzeczny oraz ćwiczeń funkcjonalnych, wzmacniających prawidłową postawę ciała,
- Zachęta do ćwiczeń ogólnorozwojowych, wykorzystując zainteresowania pacjentów, takich jak pływanie, bieganie, jazda konna, nordic-walking, spacery, różne formy fitnessu, pilates i in. Często ćwiczenia te są źle wykonywane. Podczas wizyty uczymy pacjentów, jak mają prawidłowo wykonywać swoją ulubioną aktywność fizyczną. Wówczas takie hobby staje się czasem treningu i leczenia nietrzymania moczu. Absolutnym błędem jest rezygnowanie z aktywności fizycznej ze względu na nietrzymanie moczu. To jedynie pogarsza stan chorobowy. Należy się ruszać, a ćwiczenia wykonywać w sposób prawidłowy.
W leczeniu nietrzymania moczu korzystamy z metod wspomagających, takich jak elektrostymalacja (EMG)
oraz badanie USG. Na podstawie badania EMG mięśni dna miednicy dobieramy
indywidualne parametry do ćwiczenia, rozluźniania i wzmacniania tychże. Badanie USG służy natomiast
do sprawdzenia objętości pęcherza w czasie silnego parcia na tę część ciała oraz badania zalegania moczu po mikcji
(należy przyjść z wypełnionym pęcherzem). USG wykorzystujemy także do ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz jako
biofeedbacku. Jest to ocena prawidłowości wykonywanych ćwiczeń w czasie ich trwania, obserwując to w obrazie
USG.
Tak złożona fizjoterapia jest najlepszą formą leczenia nietrzymania moczu.
Fizjoterapia uroginekologiczna – skuteczna i bezpieczna metoda leczenia nietrzymania moczu
Fizjoterapia uroginekologiczna to specjalistyczna forma terapii, która pomaga wzmocnić mięśnie dna miednicy i przywrócić prawidłową kontrolę nad pęcherzem. Metoda ta jest rekomendowana jako pierwsza linia leczenia nietrzymania moczu, zwłaszcza u kobiet.
Korzyści wynikające z fizjoterapii uroginekologicznej:
- bezpieczeństwo – brak skutków ubocznych i ryzyka powikłań, w przeciwieństwie do operacji czy leków,
- wysoka skuteczność – regularnie wykonywane ćwiczenia mogą całkowicie wyeliminować problem nietrzymania moczu,
- poprawa jakości życia – eliminacja niekontrolowanych wycieków moczu znacząco zwiększa komfort i pewność siebie,
- naturalna metoda leczenia – bez konieczności stosowania leków czy zabiegów chirurgicznych,
- wsparcie w okresie ciąży i po porodzie – pomoc we wzmocnieniu mięśni dna miednicy i zapobieganie problemom uroginekologicznym w przyszłości,
- indywidualne podejście – terapia jest każdorazowo dostosowana do konkretnego przypadku pacjentki, co zapewnia najlepsze efekty.
Podsumowanie
Nietrzymanie moczu to dolegliwość, nad którą nie wolno przechodzić do porządku dziennego. Dzięki nowoczesnym metodom fizjoterapii uroginekologicznej kobiety mogą odzyskać kontrolę nad swoim ciałem i cieszyć się pełnią życia bez ograniczeń.
Jeśli doświadczasz tego problemu, nie zwlekaj – skonsultuj się ze specjalistą i rozpocznij terapię, która jest bezpieczna, skuteczna i dostosowana do Twoich potrzeb.